این قافله راپایانی نیست

تعلیق ، تبعید واژه هایی هستند که این روزها وماهها از زمان اعتراض معلمان درسال گذشته واردیبهشت ماه سال جاری بکرات درگوش قشرمعلم آهنگ غم می نوازد. خیلی با رفتن وزیر قبلی به این دلخوش کرده بودندکه دیگراین واژه های مشمئز کننده را نخواهند شنید .گویا این خیلی ها خیلی به تغییر وتحولات خوشبین بودندوخوش باور.اما این خوش باوری فقط به این خیلی ها که مسائل راساده می گیرند تعلق دارد نه برای همگان وتا  چیزی خلاف باورشان را نبینندونشنوندهمانگونه درخواب خوش باوری بسر می برند.همین نیم ساعت پیش به سایت کانون صنفی معلمان سرزدم وخبری را خواندم که باعث تحیر واندوهگینی ام شد.خبرازانفصال همکارم آقای مصطفی لو به مدت سه ماه ازخدمت(قابل اعتراض)بود .باورم نمی شد چون امسال برنامه کاریمان بگونه ای هست که همدیگرنمی ببینیم . بلافاصه بعد ازخواندن خبربااوتماس گرفتم وازاوپرس وجو کردم که خبرراتائیدکرد.

براستی هدف ازاین تعلیق ، انفصال ، تبعید معلمان که فقط با هدف دستیابی به حقوقی عادلانه درجامعه وبرابربا کارمندان ادرات دیگرهستندچیست .؟