رئیس جمهور عراق بازهم نطق کرد

طالبانی در پایان اجلاس اتحادیه پارلمان های کشورهای عرب از ادعاهای امارات بر جزایر سه گانه حمایت کرد . این برای دومین بار است که این شخص در مورد قسمتهای از سرزمین ایران ادعاهای را مطرح می کند .

از آنطرف رئیس دولت ایران به عراق می رود و وام های کلان کمک می کند و خیلی چیزهای دیگه . این هم لینک مطلب 

فردا ، روز نه گفتن درپای صندوق

آری ، فردا می خواهم نه بگویم .؟ انتخاب می کنم تا نه بگویم ، می روم تا بنویسم من با شمای قدرتمند نیستم ، من با همانانی هستم که خواسته من را بر آورده کنند .

آری ، من می دانم مجلس هشتم را شما قبلا قبضه کرده اید  اما می خواهم به شما بگویم هنوز زنده ام ونفس می کشم پس با رای خود به مبارزه با شما خودخواهان مستبد خودرای می پردازم ، اگر چه امیدهایم را دزدیده اید . من رای می دهم تا کسانی را انتخاب کنم که با عقاید من همراه اند ، آری می روم تا رای دهم به آنکه را می پسندم تا تک تک رای آنها همچون کوهی بر گرده دشمنان اصلاحات فرود آید تا به آنها اثبات شود که من وما هستیم حتی اگر شما مسیرمان را  ناجوانمودانه ناهموار کنید . می روم تا به دولت و احمدی نژاد بگویم من از سیاستها و عقاید توبیزار و مخالف تو هستم

چرا باید رای داد

در چند انتخاب گذشته این سوال که آیا باید در انتخابات شرکت کنیم ورای بدهیم یا نه درذهن  آن بخش از جامعه که اندکی نسبت به مسائل سیاسی و اقتصادی کشورحساسند  بوجود می آید.؟ به نظر می رسد دلیل ایجاد این پرسش بر می گردد به رفتار بخشی از حکومت که با مردم وخواسته های آنها در چند سال گذشته داشته است . رفتارهای که در بخش زیادی از مردم ایجاد دلسردی و یاس کرده و می کند .؟ با این حال ماهیت همین پرسش بیانگر اهمیت  رای تک تک افراد در سرنوشتشان است .؟ چرا که در صورت خلاف بودن این گزاره  چنین سوالی هم ایجاد نمی شود . (هر چند خیلی ها سعی در بی اهمیت بودن رای افراد دارند) همین که افراد این سوال را مطرح می کنند به ارزش واعتبار رای خود در آینده سیاسی خود وجامعه خود پی برده ونشان از دغدغه فرد می باشد . اکنون در قبال این سوال پرسش دیگری را باید مطرح کرد و آن اینکه با توجه به همین آگاهی فرداز نقش و رفتارهای سیاسی خود   درجامعه چرا نباید همیت و قدر نقش خود را در سرنوشت خود ندانیم ووبا تحریم وقهر آن را نادیده بگیرم .؟ چرا نباید با رای خود به مبارزه با خودکامگی نرویم وبه آنها ثابت کنیم که ما در هر حالی در میدان اصلاح واصلاح طلبی حاضریم .؟ چرا نباید ثابت کنیم که ما خواهان پایان دادن به خودکامگی و بی عدالتی درجامعه هستیم حتی اگر شما همه ما را رد صلاحیت کنید.؟

به علاوه این سوال بیانگر این است که وضعیت موجودبرای سوا ل کننده رضایت آور نیست . حال چگونه باید صدای اعتراض را بلند کرد و این وضعیت خرد کننده را تغییر داد ؟ اگر راه تحریم وقهررا انتخاب کنیم عملا بر تداوم روند کنونی مهر تائید زده ایم . این همان چیزی است که جناح محافظه کار خواهان آن است . آنها می دانند با حضور مردم وشرکت درانتخابات  جایگاه خود را از دست خواهند داد. راه بهتر این است که با شرکت درانتخابات تاشرایط ووضعیت فعلی را تغییرداد .؟

کسانی که تحریم و قهراز انتخابات را به عنوان راهی برای نشان دادن عدم مشروعیت حکومت در بین مردم  به جهانیان انتخاب می کنند .اما یک جای کار اینها می لنگد و آن این است که نمی توانند درک کنند که بخش زیادی از جامعه ایران بهر دلیلی به طور سنتی و توده وار در انتخابات شرکت می کنند . برای این بخش از جامعه نه اصولگرا مهم است ونه اصلاح طلب . اینان اتومات وار به پای صندوق رای می روند. بخش اندکی هم هستند که با هدف به پای صندوق می روند. بنابراین همیشه در انتخابات بیش از 50 درصد مردم درانتخابات شرکت می کنند . چه کسی می تواند براساس این آمار بگوید حکومت مشروعیت ندارد .نکته دیگر اینکه مگر برای بخشی از نظام مشروعیت ناشی از مردم مهم است  که به تعداد رای دهندگان اهمیت بدهند.؟ اصلا قسمتی از دعوای اصلح طلبان با راستها همین بخش از قدرت و مشروعیت و منابع آن هست .نتیجه اینکه عدم شرکت یا تحریم در انتخابات تاثیر چندانی بر حکومت ندارد و اتفاقا هرچه مردم شرکت نکنند آنها با همان هواداران ثابت خود رای لازم را کسب می کنند .

تردیدی نیست که رسیدن به آرمانها وخواستهای اصیل انسانی کاری سهل نیست که ریاضت ومشقت لازم دارد و حتی قسمت زیادی  از آرمانهای  انسانی فرددر عمر کوتاه او بر آورده نخواهد شد . رسیدن به آرمانهای اصلاحات و اصلاح طلبی هم از این قاعده مستثنی نیست و بلکه بسیار دور و دست نیافتنی تر می نماید و به قول بزرگی باید آماده هزینه دادن و زمان طولانی باشیم . در حال حاضر انتخابات و شرکت درانتخابات و انتخاب کسانی که با معیارهای اصلاج طلبی همخوانی دارند مناسبترین  ابزار قابل اعتناء و اعتباردر راه رسیدن به اهداف اصلاحات در ایران هست . همین انتخابات نهایتا باعث سر فرو آوردن خصم در مقابل مردم و جامعه اصلاح طلب ایران خواهد شد.آنروز می آید اگر چه دیر باشد . شرکت نکردن در انتخابات به معنای عقب انداختن پروژه جنبش اصلاحی ودور کردن از مسیر خودش هست .

پس اگر خواهان سهم داشتن درپروژه اصلاحی ایران وجامعه خوددر آینده  هستید به پای صندوق رای رفته به لیست ائتلاف اصلاح طلبان که در پست قبلی آمده رای بدهید . اگر می خواهید که فردا خودرا مغبون ومغموم حس نکنید باید انتخاب کنی . گویا جبری الزامی در این راه وجود دارد.

 ليست ائتلاف اصلاح‌طلبان در شهر تهران

1- مجید انصاری2- اسحاق جهانگیری

3- محمد صدر

4- اسدالله کیان ارثی

5- نجفقلی حبیبی

6- محمد اشرفی اصفهانی

7- محمود دعایی

8- علیرضا محجوب

9- سهیلا جلودارزاده

10- علیرضا رحیمی

11- جواد اطاعت

12- ابوالفضل شکوری

13- وحيد محمودي

14- الیاس حضرتی

15- سید کامل تقوی نژاد

16- محمد قمی

17- نرگس کریمی

18- الهه راستگو

19- حبیب عجایبی

20- خانم مینایی پور

21- حسن خلیل آبادی

22- دكتر عباسعلي زالي

23- قره يازي

24- افشين حبيب زاده

25- دكتر میررحیم نوربخش

26- خانم طیبه گلپايگاني

27- خانم دكتر خوش خلق

28- آقاي محمد جمشيدي گوهري

29- دكتر سعید معيد فر

30- سيد افضل موسوي

همراه شو عزیز

همراه شو تا باردیگر به هرچه نشان از اقتدار گرایی و بی اعتنایی به خواست مردم است نه  دیگری بگوئیم . همراه شو که مسیر بس طولانی وسخت است و پیمودن این مسیر بسی سختتر . همراه شو که من به تو وتوبه من  و همه مان به هم نیاز درایم تا سدهای غرور ونخوت را بشکنیم . همراه شو که تا امید به خوبیها زنده بماند . همراه شو تا نگذاریم درخت اصلاح واصلاح طلبی ریشه هایش بخشکد . همراه شو تا امیدشان برای آتش زدن به خرمن اصلاح طلبی را ناامید کنیم ،وتیرهایشان را به خودشان برگردانیم تا قلب هایشان از حرکت بازماند.همراه شو عزیز با اینکه می دانم ناامیدانه  به گذشته می نگری و به آینده با تردید می نگری که این راهی نیست که به آن دل ببندیم اما مگر راه دیگری هم داریم که امتحان کنیم یا اینکه هست وما نمی دانیم .همراه شوکه این آخرین رمق های اصلاحات را حفظ کنیم تا از پای نیافتد که اگر این اتفاق افتد دیگر مجالی برای سخن راندن نیست . همراه شوکه فردا خود را سرزنش نکنیم که چرا همراه هم نشدیم و نیمه راه از راه بیرون زدیم و همدیگر را در برهوت خشکی  تنها گذاشتیم . آری من همراهم حتی اگر به مقصد نرسم اما امیدم را از دست نمی دهم و آن را به فرزندم میسپارم

     ليست ائتلاف اصلاح‌طلبان در شهر تهران

1- مجید انصاری

2- اسحاق جهانگیری

3- محمد صدر

4- اسدالله کیان ارثی

5- نجفقلی حبیبی

6- محمد اشرفی اصفهانی

7- محمود دعایی

8- علیرضا محجوب

9- سهیلا جلودارزاده

10- علیرضا رحیمی

11- جواد اطاعت

12- ابوالفضل شکوری

13- وحيد محمودي

14- الیاس حضرتی

15- سید کامل تقوی نژاد

16- محمد قمی

17- نرگس کریمی

18- الهه راستگو

19- حبیب عجایبی

20- خانم مینایی پور

21- حسن خلیل آبادی

22- دكتر عباسعلي زالي

23- قره يازي

24- افشين حبيب زاده

25- دكتر میررحیم نوربخش

26- خانم طیبه گلپايگاني

27- خانم دكتر خوش خلق

28- آقاي محمد جمشيدي گوهري

29- دكتر سعید معيد فر

30- سيد افضل موسوي

بوسه بردست مجیدی

بعد از اینکه مجیدی گارگردان سینمای ایران به راحتی آب خوردن چوب تکفیر برداشت و دکتر سروش را کافر خواند وخواست که در مقابل سروش کسی سکوت نکند چنین مورد ستایش واقع می شود وجناب مجیدی هم با غرور تمام اجازه چنین عملی را داده است . ابته که باید هم چنین باشد ومزد چنین رفتاری را بگیرد .همانطور که قبلا می گرفته است .

اما این سوال مطرح می شود که اگر قرار باشد هرکسی چوب تکفیر بر دارد و دیگران راکافر و خود را مومن بنامد آیا در جایی سنگ روی سنگ بند می شود .؟

دین شناسان و فقها دین به این راحتی که یک کارگردان متوسط سینما فتوی صادرکرده تا حال کسی را تکفیر ننموده اند  .؟ ترس از این است که این رویه باب جامعه شود وفردا فلان کارگرکه حرف دیگری را نفهمید بلافاصله آن راکافر بنامد ونتیجه مورد

نظر خود را بگیرد

منبع عکس کارگزاران