با خیام

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است   دربند سر زلف نگاری بوده است

این دسته که بر گردن او می بینی         دستی است که بر گردن یاری بوده است

با سعدی

اگر ممالک روی زمین به دست آوری      وز آسمان بربایی کلاه جباری

وگرخزاین قارون و ملک جم داری         نیرزد آنکه وجودی زخود بیازاری

تف سربالا

همانطور که انتظار می رفت و بعضی وبلاگ نویسان به آن اشاره کرده بودند درماجرای دانشگاه زنجان  دختر دانشجو ودانشجویان آن قربانیان بعد از ماجرا خواهند بود و به انحاء متختلف بازخواست می شوند . مدعیان عدالت و مهر پروری به بهانه سیاسی کاری دانشجویان و دخترشجاع،  درمانده ازانتخاب بین ماندن یا اخراج شدن  ، رفتار قربانی ودانشجویان را مورد انتقاد و حمله قرار دادند . دادستان زنجان از بازادشت دختر مظلومی خبر می دهد که تنها برای دفاع از حیثیت و شرف خود به هم دانشگاهیانش پناه برد . دختری که  می دانست که در دستگاه عریض وطویل قوه قضائیه راهی برای اثبات حقانیت خود ندارد لذا به آنانی پناه برد که در بین آنان بود و به آنان اطمینان داشت واینکار را شجاعانه انجام داد زیرا حتما می دانسته که فیلم این ماجرا مثل همه فیلم های از این نوع فردای آنروز دست به دست خواهد چرخید. با این حال دادستان دستور بازداشت می دهد و وزیر علوم رفتار دانشجویان را اشاعه فحشاء می داند.

جناب وزیر و دادستان حتما ماجرای دانشگاه سهند تبریز را به خاطر دارند که نتیجه آن بر هیچ کس معلوم نیست . حتما ماجرای تجاوزهای جنسی به دختران را بارها در صفحه حوادث روزنامه ها خبر دارند که با وجود گشایش پرونده در دستگاه قضایی برای خیلی از این پرونده ها دادگاه به نفع قربانی رقم نخورده است آنهم به بهانه این ادله کافی وجود ندارد، غافل از اینکه در جنایتهای از این نوع کدام قربانی می تواند مدرکی تهیه کند یا شاهدی داشته باشد از جایی که خود وخدایش وجود دارد و جانی .

اگر این فیلم تهیه نمی شد واین دختر قربانی  برای احقاق حق به دادگاه و یا کمیته های انضباطی شکایت می برد کسی حرف او را باور می کرد ؟ آیا به جرم اتهام و باجگیری زندانی نمی شد  .؟ آیا می توانست ثابت کند که به او  خیانتی شده است ؟ همانگونه که الان آقایان ، با وجود فیلم ، ادعادارند که اتفاقی نیافتاده بلکه روسری دختر افتاده و این چیزی را ثابت نمی کندحتما در صورت طرح شکایت به قاضی جور دیگری برخورد می شد و این قربانی بود که مجازات می شد تا دیگر هوس شکایت از مسئولی را نکند و البته متهم تقدیس هم می شد که بیچاره مادر مرده قربانی تو طئه و باند بازی های سیاسی شده است .؟ به نظر آقایان  فیلم باید دقیقا از صحنه ارتباط باشد تا ثابت بشود که اتفاق و جنایتی رخ داده است .؟ این دختر دانشجو پاک بوده که نمی خواسته تن به کاری بدهد که کابوس آن بعدها همیشه همراهش باشد ، حالا هرچه آاقایان  بگویند که کرم از درون خود خرماست . آقایان شعور مردم را کاملا به هیچ می گیرند و فکر می کنند که مردم ابلهه هستند و رفتارها را درک نمی کنند نمی خواهند بفهمند که نهایتا این افکار عمومی مردم است که رای  به بی گناهی یا گناه کار بودن قربانی صادر می کند.

مشکل ما درایران این هست که هر رفتارغلط یا درستی را اگر به ضررمان بود، به جای عذر خواهی از مردم و اصلاح آن ،  سعی می کنیم بگونه ای آن را توجیه ویا آن را نتیجه رقابت و دشمنی افراد و احزاب رقیب بدانیم . تا زمانی که این نوع تفکر درما وجودداشته باشد گسترش فرهنگ پذیرش تقصیر و اصلاح آن ممکن نیست .

نکته دیگر اینکه واقعیت این است که اعتمادمردم به قوه قضا کم شده است که نتیجه رفتار بخشی از این قوه هست که اجرای عدالت را نادیده گرفته ، به خصوص در پرونده های که یکسر آن قدرت قراردارد .هیمن بی اعتمادی هست که منجر به گسترش فرهنگ افشاء گری می شود و قضاوت را برعهده مردم می گذارد نه به دستگاهای رسمی که مردم هم رای به تبرئه افشاء گر می دهند خواه گناه کا باشد یا بی گناه .

موبایل و نقد جامعه و حکومت

درزمانی که موبایل وارد جامعه ایرانی شد با آن قیمتهای گزاف اولیه و هیکل های درشت و سنگینی وزن شان کمتر کسی فکر می کرد که روزی این وسیله تبدیل به دستگاهی با امکانات زیادی شود که هم وسیله ی ارتباطی باشد ، هم وسیله ایی سرگرم کننده و هم یک کامپیوتر کوچک که هرکاری را بشود با آن انجام داد و هم وسیله ای برای اخاذی و باجگیری توسط فرصت طلبان  ،  هم دستگاهی رسوا کننده و مچ گیر  ،هم مروج بی اخلاقی و پرده دری وشاید از همه مهمتر در جامعه بسته ما وسیله ی برای نقد بی پروا از حاکمیت ، نظام ، فرهنگ ، سیاست ، اخلاق و غیره . البته که این آخری برمی گردد به عدم آزادی انتشار اطلاعات بگونه ای رسمی و صحیح  در روزنامه ها و رسانه های رسمی و آزاد نبودن رسانه ها و همین گونه نبود رسانه های مستقل و آزاد که بتونند سیاست ، فرهنگ و اخلاق را نقد و برسی کنند .  به نظر می رسد این وسیه کوچک کارهای بس بزرگی را انجام خواهد داد والبته نقدهای که توسط استفاده کنند گان از این وسیله می شود و به دیگران ارسال می شود چه بسا نقدهای مخرب و ویرانگری باشند که منجر به سست شدن بنیان های فکری ، سیاسی و اجتماعی جامعه شود . چه بسا اخبار واطلاعاتی غلط و بی اساس برروی مونیتور موبایل ها ظاهر می شود که می تواند تبعات سوئی داشته باشد . همه اینها بر می گردد به همان که در بالا به آن اشاره شد : نبود مطبوعات مستقل و ورسانه های آزاد . این وسیله بر خلاف اینترنت و صفحات وب ،که کسانی که با آن آشنایی دارند فقط می توانند از آن استفاده کنند ، مورد استفاده همگان ( با سواد و بی سواد ، متخصص و غیر متخصص ، کور وبینا ، پیر و جوان ) قرار می گیرد از طرفی هم بر خلاف کامپیوتر که زمان و مکان خاصی را برای استفاده نمی خواهددرهرزمان و هر جایی از آن می شود استفاده کرد . فیلتر کردن اطلاعات ارسال شده توسط موبایل ها تقریبا غیر ممکن هست .بنابر این براحتی اطلاعات در بین طیف وسیعی از جامعه توزیع می کند و بدین گونه همه را تحت تاثیر قرار می دهد .

به نظر می رسد  پیشرفت روز بروز تکنولوژی ارتباطات در موبایل ها و ارزان شدن آنها روز بروز بر بر اهمیت ، حساسیت و کارایی این دستگاه مرموز می افزاید .

اشعار،جوکها و لطیف های ونوشته ها ، فیلم های  نقد گونه ای که این روزهاتوسط بلوتثها رد وبد ل می شود حاکی از یک نقد جدی و عدم رضایت جدی در بین لایه های درونی جامعه ایرانی هست که به بهترین شیوه حرف خودرا به دیگران منتقل می کند . کافی است به تحریف شعر اتل متل توتله یا به شعری که از شخصی به نام جوادی دد باب گفتگوی یک حاجی با خدا و یا دیگر مطالب توجه شود . ظاهرا اولی در باب نقد سیاست وزارت ارشاد در رابطه با فرهنگ و ممیزی هست و دومی درباب نقد فرهنگ ریا کاری و فرصت طلبی در جامعه .نظام و حکومت باید این نقدها را جدی بگیرد چرا که این حرفها توسط مردم عادی گفته می شود که پشنیبان هر نظامی در جهان کنونی می باشند

ماجرای معاون دانشگاه زنجان در واقع آخرین نمونه های بود از رسوا کردن فرهنگ ریاء کاری . همه اینها نشان می دهد این وسیله جذاب و مرموز امروزه می خواهد راهی بر ماجراهای از این دست بگشایدوطبل رسوایی شان را به صدا درآورد .

موبایل ابزاری قوی برای نقد و ویرانگری خواهد شد . به قول بهنوند تازه اول موبایل هست.

ماجرای اخلاق در زمان محافظه کاران

این روزها خبرهای ناامید کننده ای از حوزه اخلاق در بین محافظه کاران بر روی دنیای وب قرار  می گیرد . ماجرای پالیز دار و افشاء گریهای آن ، دستگیری دو نماینده مجلس به اتهام فساد اخلاقی ، ماجرای فساد اخلاقی بعضی از سران چند دانشگاه از جمله آخرین آن معاون دانشجویی دانشگاه زنجان از جمله خبرهای داغی هست که کمتر کسی هست که از آن خبر نداشته باشد .آزادی سردار زارعی که به جرم فسا داخلاقی مدتی بازادشت شده بود نیز یکی از این خبرها بود که در ماجرای سخنرانی پالیز دار و دانشگاه زنجان مغفول ماند و البته که ادله کافی برای اثبات گناهکاری آن وجود نداشت . سوال این است که اگر این شخص گناهکار نبوده است چرا بیش از چهارماه زندان و بعد هم با قرار وثیقه معمولی آزاد می شود .؟

دیشب وقتی فیلم ماجرای دانشگاه زنجان را دیدم ناخود آگاه به یاد شعارهای دولت فعلی مبنی بر اصلاح دانشگاه ها و از بین بردن فساد در این محیط علمی افتادم . اکنون همه آن شعارها بر عکس شده و به جای اینکه دانشگاهها اصلاح شود در راس آنها افراد فاسد قرار گرفته اند و چنین حیثیت دانشگاه و استاد را بر باد می دهند . در ابتدای کا دولت فعلی وزیر با بهانه اینکه چون مسئولیت وزرات علوم بر عهده ایشاتن هست روی به انتصاب روساهای دانشگاهها آورد و در نتیجه انتخابی بودن روساهای دانشگاهها که در دولت قبلی جا افتاده بود به ورطه فراموشی سپرده شد .طبیعی بود که براساس روند انتخابی بودن نتایج مورد دلخواه وزیر و رئیسش بر آورده نیم شد و افرادی از قبیل همین شخص متهم دانشگاه زنجان نمی توانستند براحتی صندلی ریاست و معاونت بنشینند لذا وزیر روش انتصابی بودن روسای دانشگاهها  را در پیش گرفت تا مهره های خود و دولت را بتواند بر دانشگاهها حاکم کند . آیا وزیر با توجه به آنچه در ابتدای وزارت خود فرموده اند که مسئولیت بر عهده وزیر است استعفای خود را تقدیم می کند یا نه ؟

براستی اگر در زمان اصلاحات از این دست اتفاقات می افتاد یا اگر همین الان یکی از افراد نزدیک به اصلاحات چنین خبطی را می کرد رسانه های جناح راست از جمله 20:30به همین راحتی از پوشش خبری آن اغماض می کردند .؟ برای رسانه های راست انگار نه انگار اتفاقی افتده است انگار نه انگار فسادی رخ داده است .؟

حوزه اخلاقیات اینچنین از سوی مدعیان اخلاق مدار نادیده گرفته می شود وکسی هم صدایش در نمی آید که چرا باید این اتفاق بیافتد ؟ به بهانه نبودن مدرک یکی را بعد ازچهار ماه آزاد می کنند.؟ اما از همان طرف پلیس در خیابانها مواظب هست که مانتوی زنان چند سانتی کوتاه نباشد و یا دوتار نخ موی او بیرون نباشد یا پسری آستین کوتاه و شلوار تنگ نپوشد . آیا این پسران و دختران که گاها به مقتضای سنی اشان رفتارهای اینچنی دارند  صرفا مایه فسادند یا آنان که با گذاشتن ریش و نوشتن رساله های آنچنانی برحتی  حریم اخلاق را می شکنند و به دین و مذهب ضربه می زنند ؟ به راستی کدام یک بیشترین نقش را در گسترش فساد و بی اخلاقی و بی اعتمادی به دین وایمان وتضعیف باورهای دینی دارند ؟

آنچه که مسلم است اخلاق وایمان در سایه آزادی به رشد و کمال می رسد . در صورت نبود دموکراسی و آزادی مطبوعات که حافظان دموکراسی و مهار کننده حکومت وناظر بر حوزه های قدرت هستند تنها ریاء کاری گسترش می یابد چیزی که امروزه یکی از دردها مهلک جامعه ایرانی هست .

فیلم ماجرای دانشگاه زنجان